Historie Laaghalerveen

Laaghalerveen is een buurtschap in de provincie Drenthe, behorend tot de gemeente Midden-Drenthe. De buurtschap is gelegen ten zuidwesten van Assen tussen de provinciale weg N371 en de rijksweg A28. De buurtschap Laaghalerveen maakt deel uit van het dorp Hooghalen en is ontstaan als verveningsgebied voor dit dorp aan de Laaghaler kant. Laaghalerveen wordt omsloten door de natuurterreinen Hijkerveld in het zuiden, Smildigerveen in het westen, Witterveld in het noorden en Laaghalerveld in het oosten. Deze natuurterreinen lopen via ecologische verbindingszones in elkaar over. De buurtschap kent anno 2008 nog 5 landbouwbedrijven en 2 campings, het Drents kwartiertje (gericht op groepen en solexverhuur) en de duurzame camping annex galerie Thyencamp (gericht op ecologisch en klimaatneutraal kamperen).

In 1851-55 Hoog en Laaghaler Veen, in 1868 Hoog en Laaghalerveen.
1899 Laaghalerveen; jonge nederzetting gelegen op het Laaghalerveen, het veen behorend bij Laaghalen.

Beare Plenter vertelde:
Na de laatste boerderij van de Streek kwam er hei, bos en een ven. Het eerste huis op Laaghalerveen was van Schoppers, die een wijze man was en verderop de familie Ebeltjes waarvan de kinderen in Hooghalen op school gingen. Er was ook een oud huisje waar de Hoekstra’s later woonden. Nu onderkomen van Dubbelhuis met een prachtige tuin.

Laaghalerveen ontstond begin 19de eeuw en werd voornamelijk bevolkt door mensen uit andere streken. Het land moest nog worden ontgonnen  De streek met een kanaal naar Smilde toe noemden men de Dikke Wiek. Er woonde ook een visser. (Doek). De school met de Bijbel werd gesticht in 1931. Laaghalerveners waren ook georiënteerd op Smilde en Assen. Enkele kinderen zaten op de lagere (openbare) school van Hooghalen of de christelijke school tussen Hooghalen en Hijken. In Hoog- en Laaghalen kende men wel de mensen maar door de afstand ging men niet dagelijks met elkaar om. Er waren een paar bewoners die tijdens de oorlog als onderduikadres fungeerden. Eén man, Lubbe Boxem, bekocht dat met zijn leven.
Ook door Laaghalerveen liep het vroegere TT circuit. In de zestiger jaren kwam er een galerie de Kienstobbe
Er is nu een camping/galerie de Thijenkamp.

Kinderen liepen meestal hele einden naar school, maar een enkele kreeg na de oorlog een fiets*. Vaak was dat een fiets die te groot was voor korte beentjes. Dan werden op de trappers houten blokken aangebracht. Of het lekker fietste valt te betwijfelen. Annie Jongedijk die op Oosthalen woonde en in Hooghalen op school zat kreeg zo’n fiets. Ze voelde zich als ‘buitenkind’ wat geïsoleerd want om te spelen waren er direct in de buurt nauwelijks andere kinderen. Meer ‘buitenkinderen’ van Laaghalerveen, de Halerbrug, Graswijk en andere ver van de kom afwonende streken hebben dit als een gemis ervaren.

*Anekdote.
In de oorlog zag ik eens een meisje uit Laaghalerveen fietsen met hooi in de banden. Rubber en dus fietsbanden waren niet te krijgen. Er bestonden kunstbanden (cusiebanden) die knoerhard waren. Het meisje met de ‘hooibanden’moest hard trappen en het hobbelde erg.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: